آموزش در عصر هوش مصنوعی بازتعریف روش های تدریس و ارزشیابی

این مقاله مروری با عنوان "آموزش در عصر هوش مصنوعی: بازتعریف روش های تدریس و ارزشیابی" به بررسی تاثیرات عمیق و فزاینده هوش مصنوعی (AI) بر فرآیندهای آموزش و یادگیری می پردازد. ظهور و توسعه شتابان فناوری های هوش مصنوعی، به ویژه ابزارهایی مانند مدل های زبانی بزرگ (LLMs)، پتانسیل بی سابقه ای را برای تحول در روش های سنتی تدریس و ارزشیابی فراهم آورده است. این مقاله به تحلیل چگونگی بازتعریف نقش معلم، شیوه طراحی و ارائه محتوای آموزشی، شخصی سازی یادگیری، و رویکردهای سنجش و ارزشیابی عملکرد دانش آموزان در پرتو قابلیت های هوش مصنوعی می پردازد. ما در این مرور، فرصت ها و چالش های ناشی از ادغام هوش مصنوعی در محیط های آموزشی را بررسی می کنیم، از جمله افزایش کارایی، شخصی سازی بی سابقه، و فراهم آوردن فرصت های جدید برای یادگیری فعال و تعاملی، در کنار نگرانی هایی نظیر مسائل اخلاقی، حفظ حریم خصوصی، و نیاز به بازآموزی معلمان. یافته ها حاکی از آن است که هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک ابزار قدرتمند برای تقویت آموزش، نه جایگزینی برای آن، عمل کند و برای بهره برداری حداکثری از پتانسیل آن، نیاز به یک پارادایم شیفت در رویکردهای پداگوژیک و روش های ارزیابی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، روش های تدریس ، ارزشیابی ، یادگیری شخصی سازی شده