راهکارهای تلفیق داستان گویی و عناصر ادبی با درس های دیگر در کلاس های ابتدایی با همکاری آموزگار و دبیر فارسی

در سال های اخیر، اهمیت روش های نوین آموزشی که بتوانند یادگیری فعال، خلاقانه و معنا دار را برای دانش آموزان ابتدایی فراهم کنند، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. یکی از رویکردهای موثر در این زمینه، تلفیق داستان گویی و عناصر ادبی با سایر درس هاست که با همکاری مشترک آموزگار پایه و دبیر زبان و ادبیات فارسی به اجرا درمی آید. این مقاله با هدف بررسی راهکارهای تلفیق داستان گویی و عناصر ادبی با درس های مختلف در کلاس های ابتدایی و تحلیل نقش همکاری آموزگار و دبیر فارسی، نگارش یافته است.روش پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع نظری و پژوهش های پیشین انجام شده است. نتایج نشان می دهد که استفاده از داستان گویی و عناصر ادبی در آموزش، موجب تقویت مهارت های زبانی از جمله گسترش دایره واژگان، بهبود مهارت های شنیداری، گفتاری و نوشتاری و همچنین پرورش تفکر خلاق و انتقادی در دانش آموزان می شود. همچنین همکاری سازنده بین آموزگار و دبیر فارسی، زمینه ساز طراحی و اجرای برنامه های آموزشی تلفیقی و میان رشته ای می گردد که یادگیری را جذاب تر، عمیق تر و موثرتر می سازد.با این حال، چالش هایی نظیر نبود هماهنگی زمانی، کمبود منابع آموزشی، و محدودیت های ارتباطی میان معلمان نیز شناسایی شده است که برای رفع آن ها نیاز به برنامه ریزی منظم، آموزش مهارت های همکاری و بهره گیری از فناوری های نوین احساس می شود.

کلیدواژه ها:

تلفیق آموزشی ، داستان گویی ، مهارت های زبانی ، همکاری معلمان ، آموزش میان رشته ای.