نقش آموزش و پرورش در تقویت سرمایه اجتماعی و انسجام ملی

این مقاله به بررسی نقش بنیادین نظام آموزش و پرورش در تقویت سرمایه اجتماعی و انسجام ملی می پردازد. در جهان معاصر، سرمایه اجتماعی و پیوستگی ملی به عنوان منابع راهبردی برای توسعه پایدار و پیشگیری از بحران های اجتماعی شناخته می شوند. مقاله حاضر با هدف تحلیل چگونگی اثرگذاری سیاست ها، محتوا، ساختار و کارکردهای نظام آموزشی بر شکل گیری اعتماد اجتماعی، مشارکت جمعی، هویت ملی و انسجام فرهنگی، به روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا بر مطالعات کتابخانه ای تدوین شده است. در این راستا، ابتدا مفاهیم سرمایه اجتماعی و انسجام ملی تبیین و سپس جایگاه مدرسه، معلم، برنامه درسی و فناوری های نوین آموزشی در فرایند تولید سرمایه اجتماعی تحلیل می شود. یافته های مقاله نشان می دهد که نظام آموزش و پرورش، در صورت برخورداری از اهداف روشن، محتوای غنی، مشارکت خانواده و جامعه، و تقویت مهارت های اجتماعی، می تواند نقشی بی بدیل در پرورش هویت مشترک، گسترش پیوندهای اجتماعی، و کاهش شکاف های فرهنگی و طبقاتی ایفا کند. در نهایت، پیشنهادهایی برای نهادینه سازی انسجام ملی از طریق بازاندیشی در سیاست های آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، سرمایه اجتماعی ، انسجام ملی ، هویت فرهنگی ، مشارکت اجتماعی ، مدرسه