نقش سبک های فرزندپروری در شکل گیری شخصیت کودکان و نوجوانان

مساله مورد مطالعه به بررسی سبک های فرزندپروری والدین و تاثیر آن ها بر رشد شخصیت کودکان و نوجوانان می پردازد. هدف پژوهش تحلیل سبک های مختلف فرزندپروری، شامل سهل گیرانه، مستبدانه، مقتدرانه، و بی اعتنا، و ارزیابی نقش والدین در تربیت، رشد اجتماعی و سلامت روانی فرزندان است. روش پژوهش به صورت کیفی و براساس مرور ادبیات و مطالعات پیشین انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که سبک مقتدرانه، موفق ترین روش فرزندپروری است که موجب رشد اجتماعی، استقلال، خوداتکایی، و عزت نفس در کودکان می شود. سبک های مستبدانه و بی اعتنا، در مقابل، اغلب منجر به مشکلات روانی، رفتاری، پرخاشگری و گوشه گیری می شوند. همچنین، حمایت عاطفی، قوانین منسجم، محیط امن و تقویت عزت نفس، از عوامل موثر در شکل گیری شخصیت کودکان هستند. نقش اساسی پدر و مادر در آموزش اصول اخلاقی و ایجاد فضای امن عاطفی برای رشد بهینه فرزندان اهمیت بالایی دارد. حضور فعال والدین و راهبردهای تربیتی مثبت، از جمله تقویت های مثبت و مشارکت در تصمیم گیری، به تربیت فرزندانی مسئولیت پذیر و متعادل منجر می شود. نتایج نشان دهنده اهمیت روابط والدین و فرزندان در پرورش شخصیت سالم، دستیابی به هنجارهای اجتماعی و سلامت روانی پایدار است.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، تربیت کودکان ، شخصیت نوجوانان ، روابط والدین و فرزندان ، تاثیر تربیت بر رشد روانی