رابطه خودانتقادی و رفتارهای پرخطر در نوجوانان

رفتارهای پرخطر که در میان نوجوانان شیوع دارد، به مجموعه ای از فعالیت ها و رفتارهایی گفته می شود که احتمال وقوع آسیب های جسمی، روانی یا اجتماعی در نتیجه آن ها افزایش می یابد و شامل خود آسیب رسانی، مصرف مواد مخدر، رفتارهای جنسی ناپایدار، رانندگی بی ملاحظه و مواردی ازاین قبیل است. درحالی که خودانتقادی، به عنوان یک ویژگی شخصیتی، به تلاش فرد برای دستیابی به استانداردهای بالا و ارزیابی مداوم خود اطلاق می شود. هدف از این پژوهش بررسی رابطه میان خودانتقادی و گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ساله شهر تهران بود. این تحقیق از نوع همبستگی و با استفاده از روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس انجام شد. نمونه پژوهش شامل ۴۰۱ نفر از نوجوانان شهر تهران بود که داده ها از طریق دو پرسشنامه استاندارد خودانتقادی گیلبرت و همکاران (۲۰۰۴) و پرسشنامه مقیاس خطرپذیری زاده محمدی (۱۳۹۰) جمع آوری شد. نتایج نشان داد که بین خودانتقادی و رفتارهای پرخطر رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد؛ به این صورت که هرچه خودانتقادی در نوجوانان افزایش یابد، رفتارهای پرخطر نیز در میان آن ها افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

خودانتقادی ، رفتارهای پرخطر ، نوجوانان ، خود آسیب رسانی