پیش بینی انگیزه های باروری زنان بر اساس سبک دلبستگی، ناگویی هیجانی و خودتمایزیافتگی در زنان خانه دار شهر فریمان

این پژوهش با هدف پیش بینی انگیزه های باروری زنان خانه دار شهر فریمان بر اساس سه متغیر روان شناختی سبک دلبستگی، ناگویی هیجانی و خودتمایزیافتگی انجام شد. جامعه آماری شامل ۳۵۱ زن خانه دار بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های سبک دلبستگی (کاستا ،۲۰۱۹)، ناگویی هیجانی (کسیدی ،۱۹۹۴)، خودتمایزیافتگی (فرالی ،۲۰۱۹) و انگیزه های (هافمن ،۲۰۱۲) جمع آوری شد. برای تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد سبک دلبستگی ایمن رابطه مثبت و معناداری با انگیزه های مثبت باروری دارد، در حالی که سبک های دلبستگی ناایمن (اجتنابی و دوسوگرا) رابطه منفی با این انگیزه ها نشان دادند. ناگویی هیجانی با انگیزه مثبت باروری رابطه منفی و با انگیزه منفی رابطه مثبت داشت. خودتمایزیافتگی نیز رابطه مثبت با انگیزه های مثبت و رابطه منفی با انگیزه های منفی باروری نشان داد. یافته ها تاکید کردند که ویژگی های روان شناختی مانند سبک دلبستگی، ناگویی هیجانی و خودتمایزیافتگی می توانند به طور معناداری انگیزه های باروری زنان را پیش بینی کنند. این پژوهش نشان داد در سیاست گذاری های باروری، علاوه بر عوامل اقتصادی و اجتماعی، توجه به ابعاد روان شناختی و فردی نیز نقش مهمی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

انگیزه های باروری زنان ، سبک دلبستگی ، ناگویی هیجانی ، خودتمایزیافتگی