اثر مشارکت خانواده و جامعه بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مشارکت خانواده و جامعه بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام گرفته است. در این مطالعه، تلاش شد تا نقش عوامل خانوادگی و اجتماعی در بهبود عملکرد آموزشی دانش آموزان شناسایی و تحلیل گردد. روش پژوهش، توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی در نواحی شهری استان تهران بود. نمونه ای به حجم ۳۵۰ نفر از میان این جامعه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد. داده ها از طریق سه ابزار شامل پرسش نامه مشارکت والدین، پرسش نامه مشارکت اجتماعی و فرم ارزیابی پیشرفت تحصیلی جمع آوری گردید.یافته های پژوهش نشان داد که بین مشارکت والدین و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین مشارکت نهادهای اجتماعی و فرهنگی در فرآیند یادگیری نیز تاثیر مستقیمی بر افزایش انگیزش و عملکرد درسی دانش آموزان داشت، هرچند این تاثیر نسبت به مشارکت والدین ضعیف تر بود. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه حاکی از آن بود که متغیر مشارکت خانواده بیشترین سهم را در تبیین تغییرات پیشرفت تحصیلی ایفا می کند. علاوه بر این، تحلیل کیفی نیز نشان داد که در مدارسی که ارتباط منسجم تری با والدین و جامعه دارند، دانش آموزان از اعتمادبه نفس و رفتارهای تحصیلی بهتری برخوردارند.پژوهش حاضر بر ضرورت توسعه برنامه هایی برای تقویت تعامل میان خانه، مدرسه و جامعه تاکید دارد و پیشنهاد می دهد که آموزش وپرورش با اتخاذ سیاست های حمایتی، آموزش والدین، توسعه نهادهای محلی و بهره گیری از فناوری های ارتباطی، مشارکت موثر خانواده و جامعه را به صورت پایدار در فرآیند آموزش نهادینه سازد.

کلیدواژه ها:

مشارکت خانواده ، مشارکت اجتماعی ، پیشرفت تحصیلی ، مدرسه جامعه محور ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری مشارکتی ، تعامل خانه و مدرسه.