نقش آموزش مهارت های خودکنترلی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و ارتقاء سازگاری اجتماعی در دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش آموزش مهارت های خودکنترلی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و تقویت سازگاری اجتماعی در دانش آموزان دوره ابتدایی است. با توجه به افزایش بروز رفتارهای ناسازگار، بی نظمی و پرخاشگری در مدارس، آموزش مستقیم مهارت های رفتاری و کنترل هیجان به عنوان یکی از راهبردهای موثر تربیتی شناخته می شود. در این مطالعه که با رویکرد مروری تحلیلی انجام شده است، منابع علمی داخلی و خارجی بررسی و تحلیل شدند تا نقش خودکنترلی در شکل گیری رفتارهای اجتماعی سالم تبیین گردد. یافته ها نشان می دهند که آموزش مهارت های خودکنترلی در قالب فعالیت های مشارکتی، بازی، گفت وگو و الگوسازی رفتاری، می تواند به شکل موثری منجر به کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، افزایش تحمل Frustration، تقویت صبوری و بهبود روابط دانش آموزان با همسالان و معلم شود. در پایان، راهکارهایی برای اجرای عملی آموزش خودکنترلی در محیط مدارس ابتدایی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

خودکنترلی ، پرخاشگری ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموز ابتدایی ، مهارت های زندگی