مدیریت تعارضات بین دانش آموزان و معلمان: مرور نظریه ها، الگوها و راهکارهای مدرسه ای

تعارض میان دانش آموزان و معلمان یکی از چالش های رایج و اثرگذار در محیط های آموزشی است که می تواند بر کیفیت یادگیری، سلامت روانی دانش آموزان و رضایت شغلی معلمان تاثیر منفی بگذارد. این مقاله با هدف بررسی جامع نظریه ها، الگوهای تحلیلی و راهکارهای مدرسه محور برای مدیریت تعارضات، به مرور ادبیات علمی در حوزه های روان شناسی تربیتی، جامعه شناسی آموزش و مدیریت کلاس پرداخته است. ابتدا به مهم ترین نظریه های مرتبط با تعارض از جمله نظریه تعامل گرایی، نظریه تعارض سازنده و دیدگاه های روان شناسی ارتباطی پرداخته می شود. سپس مدل های عملی مانند الگوی توماس–کلیمن، رویکرد میانجی گری مدرسه ای و برنامه های آموزش مهارت های اجتماعی و ارتباطی بررسی می گردند. در ادامه، تجارب موفق در مدارس مختلف با تاکید بر پیشگیری، مداخله و بازسازی روابط در موقعیت های تعارضی تحلیل می شوند. در پایان، مقاله با ارائه چارچوبی پیشنهادی برای مدارس به منظور بهبود مدیریت تعارض ها، به ضرورت آموزش معلمان، مشارکت فعال دانش آموزان و ایجاد فضای گفت وگو و احترام متقابل تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت تعارض ، رابطه معلم و دانش آموز ، الگوهای ارتباطی ، روان شناسی تربیتی ، مدرسه محور ، میانجی گری ، مهارت های اجتماعی ، نظریه های تعارض ، پیشگیری از تعارض ، محیط یادگیری.