تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر بهبود تعاملات اجتماعی و کاهش رفتارهای انزواطلبانه در دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های ارتباطی در بهبود تعاملات اجتماعی و کاهش رفتارهای انزواطلبانه در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. در سال های اخیر، افزایش آمار کودکان کم رو، منزوی یا دارای مشکلات ارتباطی در مدارس، ضرورت توجه به مهارت آموزی غیرشناختی را دوچندان کرده است. مهارت هایی چون شروع گفت وگو، ابراز نظر، گوش دادن موثر، ارتباط غیرکلامی و مدیریت تعارض، از پایه های اساسی سازگاری اجتماعی در محیط مدرسه محسوب می شوند.این پژوهش از نوع مروری تحلیلی است و با بررسی منابع علمی داخلی و بین المللی، به تحلیل نقش آموزش ساختاریافته مهارت های ارتباطی در ارتقاء روابط بین فردی کودکان پرداخته است. یافته ها حاکی از آن است که اجرای برنامه های آموزشی مهارت های ارتباطی به ویژه در قالب بازی، ایفای نقش و فعالیت گروهی، به شکل معناداری موجب افزایش مشارکت اجتماعی، کاهش رفتارهای انزواطلبانه، و بهبود جو روانی کلاس می شود. در پایان، راهکارهایی برای تلفیق آموزش ارتباطی در محیط مدرسه ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، تعاملات اجتماعی ، انزواطلبی ، دانش آموز ابتدایی ، آموزش مهارت زندگی