تاثیر هشت هفته تمرین هوازی دویدن بر سطح TNF-α و بیان p53 و miR-30c در بافت قلب موش های صحرایی مبتلا به دیابت نوع II
فایل این در 154 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده :
چکیده:
مقدمه: دیابت اختلال متابولیکی است که منجر به نقص در ترشح انسولین، عمل آن و یا هر دو شده و نتیجه آن هیپرگلیسمی همراه با اختلال در متابولیسم کربوهیدرات، چربی و پروتئین می باشد. امروزه ورزش به عنوان یکی از عناصر اصلی کنترل متابولیک بیماران دیابتی و به ویژه دیابت نوع دو و ریسک فاکتورهای آن شاملTNF-α وp53 و miR-30c مطرح می باشد.
هدف: هدف این مطالعه بررسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی دویدن بر سطح TNF-α و بیان p53 و miR-30c در بافت قلب موش های صحرایی مبتلا به دیابت نوع II است.
روش تحقیق: تحقیق از نوع تحقیقات تجربی آزمایشگاهی است. از بین موش های نر نژاد ویستار در محدوده وزن (28±239 گرم) و سن هشت هفته ای، 20 سر موش به طور تصادفی به عنوان نمونه آماری انتخاب و به طور تصادفی به چهار گروه چهار تایی شامل ( DCگروه دیابتی کنترل: دیابتی شده با رژیم غذایی پرچرب همراه با تزریق درون صفاقی دوز پایین STZ)، (HC گروه سالم کنترل)، (DT گروه دیابتی تمرین هوازی: دیابتی شده به همراه تمرین)، (HT گروه سالم تمرین هوازی: دویدن در 5 روز در هفته به مدت هشت هفته) تقسیم شدند. 48 پس از اخرین جلسه تمرینی قلب و نمونه خون از موش ها گرفته شد. برای بررسی مقادیر TNF-α با روش ازمایشگاهی ELISA و کیت (کارمانیا پارس ژن-ایران) و روش Real time-PCR برای اندازه گیری سطوح ژن های p53 و miR-30c استفاده شد. پس از جمع آوری داده ها، از ازمون های شاپیرو-ویلک و تحلیل واریانس یک راهه و تعقیبی توکی، به منظور تجزیه و تحلیل در سطح معناداری P<0.05 با استفاده از نرم افزار SPSSv26 و Excel انجام شد.
یافته ها: نتائج نشان داد که هشت هفته تمرین هوازی دویدن در موش های صحرایی مبتلا به دیابت دو منجر به کاهش معنی دار در سطح TNF-α و بیان p53 در بافت قلب شد (P<0.05). همچنین هشت هفته تمرین هوازی دویدن در موش های صحرایی مبتلا به دیابت دو منجر به افزایش معنی دار در بیان miR-30c در بافت قلب شد (P<0.05). در مقادیر گلوکز و انسولین هشت هفته تمرین هوازی منجر به کاهش معنی دار در انسولین خون ناشتا و گلوکز شد.
نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر و مشاهده تغییرات معنی دار در گروه دیابتی نسبت به گروه سالم می توان نتیجه گرفت که دیابت دارای تاثیر مورفولوژیکی و سلولی مخربی بر بافتی قلبی است. با این حال تمرینات ورزشی از طریق کاهش سطح TNF-α و بیان p53 و نیز افزایش بیان ژن miR-30c در موش های دیابتی، احتمالا اثرات محافظتی بر بافت قلبی موش های دیابتی اعمال می نماید. البته برای نتیجه گیری قطعی در این مورد به مطالعات بیشتری نیاز است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
بدرخان رشوان اسماعیل
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
الهه پیرعلائی
دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
سعید نیکوخصلت
دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
مصطفی خانی
دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
مراجع و منابع این :
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود لینک شده اند :