نقش ارتباط خانه و مدرسه در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

رابطه میان خانه و مدرسه به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در شکل گیری و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان، همواره مورد توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت بوده است. در دوره ابتدایی، که دانش آموزان در مراحل حساس رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی قرار دارند، هماهنگی و تعامل اثربخش میان خانواده و مدرسه می تواند بستری مناسب برای رشد همه جانبه آنان فراهم سازد. این مقاله مروری با هدف بررسی جایگاه و تاثیر ارتباط سازنده میان والدین و معلمان بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است. یافته های پژوهش های پیشین حاکی از آن اند که ارتباط منظم، دوسویه و مبتنی بر احترام میان خانه و مدرسه، موجب افزایش انگیزه یادگیری، بهبود رفتارهای تحصیلی، کاهش افت تحصیلی و ارتقای اعتمادبه نفس در کودکان می گردد. همچنین، نقش خانواده در حمایت عاطفی، پیگیری تکالیف، شرکت در جلسات آموزشی و همکاری در برنامه های مدرسه، به ویژه در سال های آغازین تحصیل، سهمی مهم در موفقیت تحصیلی دارد. از سوی دیگر، نظام آموزشی نیز در صورت نهادینه سازی الگوهای ارتباطی موثر، می تواند هم افزایی میان دو نهاد تربیتی را تقویت کرده و در مسیر تحقق آموزش جامع نگر گام بردارد. بر این اساس، این مقاله بر آن است تا با تحلیل مطالعات موجود، به تبیین راهکارهایی برای توسعه تعامل خانه و مدرسه در جهت ارتقای کیفیت آموزشی دانش آموزان ابتدایی بپردازد.

کلیدواژه ها:

ارتباط خانه و مدرسه ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، مشارکت والدین.