تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی با استفاده از هنرهای رزمی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کلاس ششم ابتدایی

خودتنظیمی هیجانی یکی از مهارت های حیاتی برای موفقیت تحصیلی دانش آموزان است که با کنترل احساسات و رفتارهای هیجانی، توانایی فرد را در مدیریت استرس و تمرکز افزایش می دهد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی از طریق هنرهای رزمی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کلاس ششم ابتدایی انجام شده است. جامعه آماری این مطالعه شامل دانش آموزان کلاس ششم یکی از مدارس ابتدایی شهر تهران بود که به صورت نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی و نمرات تحصیلی رسمی دانش آموزان در دروس اصلی (ریاضی، علوم، فارسی) بود. مداخلات آموزشی شامل ۱۲ جلسه آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی با بهره گیری از تکنیک های هنرهای رزمی مانند تای چی و کاراته برگزار گردید. یافته ها نشان داد که گروه مداخله نسبت به گروه کنترل بهبود معناداری در مهارت های خودتنظیمی هیجانی و نمرات تحصیلی داشت (پورمحمدی، ۱۳۹۸؛ Lee & Kim, ۲۰۱۷). همچنین، تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش هنرهای رزمی به عنوان یک ابزار موثر در ارتقای مهارت های هیجانی، می تواند به طور مستقیم بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار باشد (Ahmadi et al., ۲۰۲۰). نتایج این پژوهش تاکید می کند که ادغام برنامه های آموزشی هنرهای رزمی در مدارس می تواند به عنوان یک راهکار نوین جهت افزایش توانمندی های هیجانی و تحصیلی دانش آموزان مطرح گردد. پیشنهاد می شود تحقیقات آتی به بررسی اثرات بلندمدت این آموزش ها بپردازند.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی هیجانی ، هنرهای رزمی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، آموزش