حکمت عملی و مسئله عدالت مدنی و اعتدال مدنی

فلاسفه اسلامی در حکمت عملی خود با دغدغه برقراری نظم و امنیت، شکوفایی استعدادهای کمالی (عقلی و فطری) افراد جامعه را هدف خود قرار می دهند تا با اجرای سیاست های حکیمانه در جامعه امکان دستیابی به این هدف فراهم گردد. پرسش آن است با توجه به ویژگی های طمع ورزانه و خودخواهانه و حریصانه انسان، چگونه ممکن است افراد انسانی به کمالات امکانی خود نائل آیند. ادعا آن است که در حکمت عملی حکمای اسلامی، هرگونه شکوفایی استعدادهای کمالی انسان به مسئله عدالت مدنی و استقرار الگوی اعتدال مدنی در جامعه متوقف است؛ از این رو لزوما باید مسئله حکمت عملی آنان، عدالت مدنی و اعتدال مدنی باشد. روش گردآوری تحقیق، کتابخانه ای و روش داوری آن روش برهانی-فلسفی است. یافته های این پژوهش آن است که با عدالت مدنی یعنی با استقرار افراد و اصناف و گروه ها در جایگاه شایسته مدنی خود، زمینه اعطای حقوق افراد جامعه (اعطاء کل ذی حق حقه) فراهم شده و برای هر فردی متناسب با شایستگی های استعدادی خود امکان ظهور و بروز استعدادهای کمالی (عقلی و فطری) فراهم می گردد و درنتیجه، مسئله حکمت عملی فلاسفه اسلامی عدالت مدنی و اعتدال مدنی می باشد.

کلیدواژه ها:

حکمت عملی ، عدالت مدنی ، اعتدال مدنی ، حقیقت متعالی انسان ، حقوق مردم و استعدادهای کمالی انسان