نقش داستان سرایی تعاملی دیجیتال در تقویت مهارت های زبانی و همدلی دانش آموزان ابتدایی

در عصر دیجیتال، روش های نوین آموزشی نقشی اساسی در بهبود فرآیند یادگیری ایفا می کنند. یکی از این روش ها، داستان سرایی تعاملی دیجیتال (Interactive Digital Storytelling) است که به عنوان ابزاری موثر در آموزش زبان و تقویت همدلی شناخته شده است. هدف این پژوهش، بررسی نقش داستان سرایی تعاملی دیجیتال در ارتقای مهارت های زبانی (شنیداری، گفتاری، خواندن و نوشتن) و پرورش همدلی در میان دانش آموزان ابتدایی است. این مطالعه با روش تحقیق ترکیبی (کمی و کیفی) انجام شده و از پرسش نامه، مصاحبه و مشاهده برای جمع آوری داده ها استفاده گردیده است. جامعه آماری پژوهش شامل ۸۰ دانش آموز پایه سوم تا پنجم ابتدایی در مدارس شهر تهران بوده و نمونه گیری به روش هدفمند صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که دانش آموزانی که در فعالیت های داستان سرایی تعاملی دیجیتال مشارکت فعال داشتند، در مقایسه با گروه کنترل، پیشرفت قابل توجهی در مهارت های زبانی نشان دادند و سطح همدلی آنان نیز به طرز معناداری افزایش یافت (پایدار، ۱۴۰۰؛ نادری، ۱۳۹۹). تحلیل محتوای کیفی مصاحبه ها بیانگر آن است که استفاده از داستان های تعاملی دیجیتال موجب افزایش انگیزه، خلاقیت و درک بهتر احساسات دیگران در کودکان شده است. این یافته ها اهمیت استفاده از فناوری های نوین در فرآیند تعلیم و تربیت را برجسته می سازد و نشان می دهد که طراحی فعالیت های داستان محور با بهره گیری از فناوری می تواند بستری مناسب برای آموزش زبان و پرورش مهارت های اجتماعی فراهم آورد. در پایان، پیشنهاداتی برای معلمان، سیاست گذاران آموزشی و طراحان محتوای دیجیتال ارائه شده است تا با بهره گیری از ظرفیت های داستان سرایی تعاملی دیجیتال، یادگیری معنادارتر و انسانی تری را در مدارس رقم زنند.

کلیدواژه ها:

داستان سرایی تعاملی دیجیتال ، مهارت های زبانی ، همدلی ، آموزش ابتدایی ، فناوری آموزشی