ارزیابی نقش استراتژی های تدریس فعال در یادگیری عمیق دانش آموزان ابتدایی

هدف این مقاله بررسی نقش استراتژی های تدریس فعال در ارتقای یادگیری عمیق دانش آموزان دوره ابتدایی است. یادگیری عمیق به عنوان فرآیندی شناخته می شود که در آن دانش آموزان قادر به تحلیل، ترکیب و ارزیابی اطلاعات به صورت مفهومی و بلندمدت هستند، و این امر نیازمند شیوه های تدریس متفاوت از روش های سنتی است. در این مطالعه، با استفاده از روش تحقیق ترکیبی (کمی-کیفی)، تاثیر انواع استراتژی های تدریس فعال همچون یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری مشارکتی، بازی های آموزشی، و استفاده از تکنولوژی های نوین آموزشی در یادگیری عمیق بررسی شده است. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان و دانش آموزان مقطع ابتدایی در شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ می باشد. نمونه گیری به صورت خوشه ای چندمرحله ای انجام شده و ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های محقق ساخته و مصاحبه های نیمه ساختاریافته بوده است. یافته ها نشان می دهد استفاده منظم و هدفمند از استراتژی های تدریس فعال تاثیر مثبت و معناداری بر یادگیری عمیق دانش آموزان دارد. به ویژه، فعالیت های گروهی، پروژه محور و چالش برانگیز، موجب مشارکت بیشتر، انگیزه بالا و توسعه تفکر انتقادی در دانش آموزان شده اند. نتایج کیفی نیز نشان می دهد معلمان برای بهره گیری موثر از این روش ها نیاز به آموزش و حمایت دارند. در پایان، پیشنهاداتی برای سیاست گذاران آموزشی، معلمان و طراحان برنامه درسی ارائه شده است تا با توسعه و ترویج این شیوه ها، زمینه یادگیری عمیق و پایدار در مدارس ابتدایی فراهم شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری عمیق ، تدریس فعال ، آموزش ابتدایی ، یادگیری مشارکتی ، روش های نوین تدریس