تاثیر ورزش صبحگاهی مدرسه بر سطح انرژی و توجه دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ورزش صبحگاهی مدرسه بر سطح انرژی و میزان توجه دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. در سال های اخیر، افت تمرکز و کاهش انگیزه در دانش آموزان یکی از چالش های اصلی نظام آموزشی کشور محسوب می شود. در این راستا، فعالیت های بدنی به ویژه ورزش صبحگاهی می تواند به عنوان عاملی موثر در بهبود عملکرد شناختی و جسمی دانش آموزان تلقی شود. روش تحقیق از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی در شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد سطح انرژی (PANAS) و آزمون عملکرد توجه (CPT) بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که ورزش صبحگاهی به طور معناداری باعث افزایش سطح انرژی مثبت و بهبود توجه پایدار در گروه آزمایش شد (p<۰.۰۱). همچنین یافته ها حاکی از آن است که انجام منظم ورزش صبحگاهی می تواند به بهبود خلق وخو، کاهش خستگی و افزایش آمادگی ذهنی برای یادگیری کمک کند. پیشنهاد می شود مدیران و معلمان مدارس، زمان مشخصی از صبح را به فعالیت بدنی دانش آموزان اختصاص دهند تا زمینه ای برای ارتقای کیفی آموزش فراهم شود. همچنین توصیه می شود پژوهش های آینده به بررسی اثرات بلندمدت ورزش صبحگاهی و تفاوت های جنسیتی در پاسخ به این مداخله بپردازند.

کلیدواژه ها:

ورزش صبحگاهی ، انرژی ، توجه ، دانش آموزان ، عملکرد شناختی