بررسی نقش والدین در تربیت اخلاقی دانش آموزان ابتدایی

تربیت اخلاقی یکی از اساسی ترین جنبه های رشد شخصیت کودکان است و والدین به عنوان نخستین و مهم ترین الگوهای تربیتی نقش بسزایی در این فرآیند دارند. در این مقاله، به بررسی نقش والدین در تربیت اخلاقی دانش آموزان دوره ابتدایی پرداخته می شود. هدف از این پژوهش، شناخت مولفه ها و شیوه های تربیتی والدین و بررسی تاثیر آن ها بر رشد اخلاقی کودکان در سنین مدرسه ابتدایی است. روش پژوهش از نوع کیفی بوده و با استفاده از تحلیل محتوای مصاحبه های نیمه ساختاریافته با والدین و معلمان انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که والدینی که از شیوه های تربیتی مبتنی بر محبت، گفت وگو، الگوسازی مثبت و آموزش مستقیم ارزش های اخلاقی استفاده می کنند، تاثیر مثبت تری بر شکل گیری رفتارهای اخلاقی کودکان دارند. همچنین نقش تعامل میان خانه و مدرسه و همسویی در ارزش های اخلاقی بین والدین و معلمان از اهمیت بالایی برخوردار است. بر اساس نتایج، غفلت از تربیت اخلاقی در خانواده می تواند زمینه ساز بروز رفتارهای ناهنجار در مدرسه و جامعه شود. در پایان، پیشنهادهایی برای بهبود نقش والدین در تربیت اخلاقی دانش آموزان ارائه شده است که می تواند راهگشای برنامه ریزان آموزشی و خانواده ها باشد.

کلیدواژه ها:

تربیت اخلاقی ، والدین ، دانش آموزان ابتدایی ، شیوه های تربیتی ، تعامل خانه و مدرسه