بررسی رابطه اضطراب امتحان با عملکرد درسی در دانش آموزان پایه ششم

اضطراب امتحان به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد توجه پژوهشگران بسیاری قرار گرفته است. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین اضطراب امتحان و عملکرد درسی در دانش آموزان پایه ششم است. روش پژوهش از نوع همبستگی توصیفی بوده و جامعه آماری کلیه دانش آموزان پایه ششم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ را در بر می گیرد. نمونه ای شامل ۲۰۰ نفر از این دانش آموزان به روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب امتحان محقق ساخته با ۳۰ گویه و پایایی α=۰.۸۸ و نمرات عملکرد درسی بر اساس معدل نمرات خردادماه است. جهت تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آزمون همبستگی ساده پیرسون استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین اضطراب امتحان و عملکرد درسی رابطه منفی و معنادار وجود دارد (r=–۰.۴۵، p<۰.۰۱). به عبارت دیگر، هر چه اضطراب امتحان بالاتر باشد، عملکرد تحصیلی دانش آموزان کاهش می یابد. نتایج پژوهش با یافته های پیشین از جمله مطالعات احمدی (۲۰۱۸)، حسینی (۲۰۱۹) و Cassady & Johnson (۲۰۰۲) هم سو بود. بر این اساس پیشنهاد می شود معلمان و والدین با برگزاری کارگاه های مهارت های مقابله با اضطراب و مدیریت زمان، به کاهش اضطراب امتحان و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان پایه ششم کمک کنند.

کلیدواژه ها:

اضطراب امتحان ، عملکرد درسی ، دانش آموزان پایه ششم ، مدیریت زمان ، مهارت های آزمون