تحلیل تطبیقی سبک های یادگیری دانش آموزان دختر و پسر ابتدایی

سبک های یادگیری نقش تعیین کننده ای در اثربخشی فرایند یاددهی–یادگیری ایفا می کنند (Pashler et al., ۲۰۰۸) . شناخت تفاوت های فردی و به ویژه تفاوت های جنسیتی در سبک های یادگیری، امکان طراحی روش های آموزشی تطبیقی و اثربخش تر را فراهم می آورد (Dunn & Dunn, ۱۹۹۲) . هدف پژوهش حاضر، تحلیل تطبیقی سبک های یادگیری دانش آموزان دختر و پسر پایه یازدهم مدارس متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. برای این منظور، پژوهش از نوع توصیفی–مقایسه ای طراحی شد و پرسشنامه «ایندکس فلدر–سیلورمان» (Felder & Silverman, ۱۹۸۸) با پایایی α = ۰.۸۵ برای اندازه گیری چهار بعد یادگیری (فعال/بازتابی، حسی/شهودی، دیداری/کلامی، ترتیبی/جهانی) به کار رفت. جامعه آماری شامل ۳۰۰ دانش آموز (۱۵۰ دختر و ۱۵۰ پسر) بود که به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با آزمون t مستقل و تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد دانش آموزان پسر در بعد دیداری و جهانی میانگین بالاتری داشتند که تفاوت معنادار بود (p < ۰.۰۱) ، درحالی که دانش آموزان دختر در سبک کلامی و ترتیبی برتر بودند (p < ۰.۰۵) . سایر ابعاد شامل فعال/بازتابی و حسی/شهودی نیز تفاوت معناداری براساس جنسیت نشان دادند (p < ۰.۰۵) . یافته ها حاکی از آن است که توجه به تفاوت های جنسیتی در طراحی شیوه های تدریس می تواند منجر به بهبود انگیزش و عملکرد تحصیلی شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود معلمان برنامه های آموزشی خود را با انعطاف لازم جهت تطبیق با سبک های غالب یادگیری در هر گروه جنسیتی تنظیم کنند و تحقیقات آینده دامنه جغرافیایی و مقاطع تحصیلی بیشتری را شامل شود.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، تفاوت جنسیتی ، دانش آموزان متوسطه ، یادگیری فعال ، آموزش تطبیقی