رابطه دلبستگی شغلی بهره وری شغلی و رضایت شغلی با سازگاری زناشویی معلمان مرد دوره ابتدایی شهرستان رامهرمز

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه دلبستگی شغلی بهره وری شغلی و رضایت شغلی با سازگاری زناشویی معلمان مرد دوره ابتدایی شهرستان رامهرمز می باشد. با توجه به حجم جامعه مذکور ۳۸۰ نفر و جدول مورگان نمونه آماری این پژوهش تعداد ۱۹۰ نفر از جامعه مذکور بودند که با روش نمونه گیری خوشه ای تک مرحله ای انتخاب شدند. سپس بین تعداد ۱۹۰ نفر از آنها به عنوان نمونه پرسشنامه های مربوطه توزیع شد، روش تحقیق حاضر، توصیفی از نوع همبستگی است. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه های دلبستگی شغلی ادواردز و کیلپاتریک (۱۹۸۴)، بهره وری هرسی و بلانچارد (۱۹۸۰)، رضایت شغلی اسمیت کندال و هیولین (۱۹۶۹) و سازگاری زناشویی اسپانیر (۱۹۷۶) جمع آوری شدند. نتایج نشان داد که بین دلبستگی شغلی و سازگاری زناشویی معلمان مرد رابطه مثبت (مستقیم) و معناداری وجود داشت. هر چه دلبستگی شغلی معلمان مرد افزایش یابد، سازگاری زناشویی آنان نیز افزایش می یابد و بین بهره وری شغلی و سازگاری زناشویی معلمان مرد رابطه مثبت (مستقیم) و معناداری وجود داشت. همچنین بین رضایت شغلی و سازگاری زناشویی معلمان مرد رابطه مثبت (مستقیم) و معناداری وجود داشت. نتایج رگرسیون چندگانه نیز نشان داد متغیرهای دلبستگی شغلی با ضریب بتای مثبت، بهره وری شغلی با ضریب بتای مثبت و رضایت شغلی با ضریب بتای مثبت توانستند به طور مثبت و معنی داری سازگاری زناشویی در معلمان مرد را پیش بینی کنند. با توجه به رگرسیون گام به گام، متغیرهای بهره وری، شغلی، دلبستگی شغلی و رضایت شغلی به ترتیب بیشترین سهم را در پیش بینی واریانس سازگاری زناشویی معلمان مرد داشتند.

کلیدواژه ها:

دلبستگی شغلی ، بهره وری شغلی ، رضایت شغلی ، سازگاری زناشویی