پیش بینی سازگاری پساز طلاق براساس ابعاد مثبت و منفی خودشفقت ورزی در زنان سرپرست خانوار تحت پوشش کمیته امداد

پژوهش حاضر به منظور پیشبینی سازگاری پس از طلاق بر اساس ابعاد مثبت و منفی خودشفقت ورزی زنان سرپرست خانوار تحت پوشش کمیته امداد انجام شد. روش این پژوهش توصیفی- همبستگی و از نوع معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش کلیه زنان مطلقه سرپرست خانوار تحت پوشش کمیته امداد استان خراسان شمالی میباشد که تعداد آنها در بازه زمانی مهر تا اسفند ۱۴۰۲ ،۵۶۹۰ نفر می باشند. تعداد نمونه در پژوهش های معادلات ساختاری طبق نظر کالین (۲۰۱۱) بین ۵ تا ۱۵ مشاهده به ازای هر متغیر پنهان اندازه گیری می شود. با توجه به تعداد زیرمقیاس های پژوهش حاضر، تعداد نمونه ۳۶۰. در نظر گرفته شد برای نمونه گیری از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های سازگاری پس از طلاق (FDAS) (فیشر ۱۹۷۶)، آندروژنی ساندرا بم (۱۹۷۴)، خودشفقت ورزی تف و همکاران (۲۰۰۳) و تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۱) استفاده شد. برای تحلیل آماری داده ها از تحلیل مسیر و نرم افزارهای SPSS ۲۳ و pls ۳ استفاده شد. نتایج نشان داد اثر مستقیم خودشفقت ورزی بر سازگاری پس از طلاق با ضریب اثر (۰.۵۶) تایید می شود

کلیدواژه ها:

سازگاری پس از طلاق ، ابعاد مثبت و منفی خودشفقت ورزی ، آندروژنی ، تنظیم شناختی هیجان ، زنان سرپرست خانوار ، کمیته امداد