تاثیر کمک به معلمان در رشد اخلاقی دانش آموزان

در نظام تعلیم و تربیت اسلامی، نقش معلم فراتر از انتقال صرف علوم و دانش بوده و جایگاهی متعالی در هدایت اخلاقی و شکل دهی شخصیت معنوی دانش آموز دارد. جایگاه معلم در آموزه های اسلامی و سنت نبوی به عنوان الگو و الهام بخش فضایل انسانی بارها مورد تاکید قرار گرفته است (مطهری، ۱۳۹۹: ۱۵۶). با این حال، تحقق این جایگاه بلند، مستلزم توجه و حمایت چندجانبه از معلمان—چه در ابعاد رفاهی، روحی، تخصصی و چه در زمینه توانمندسازی حرفه ای—است. کمک به معلم نه یک امتیاز یا لطف، بلکه ضرورتی ساختاری برای تحقق اهداف والای تربیتی امت اسلامی محسوب می شود (سرمد، ۱۳۹۷: ۴۱). شواهد علمی و تجربی بیانگر آن است که معلمانی که از حمایت اجتماعی و سازمانی برخوردارند، الگویی شایسته تر در رفتار اخلاقی بوده و زمینه ساز رشد وجدان اخلاقی و فضیلت مداری در دانش آموزان هستند (کافی، ۱۴۰۰: ۷۲). نگاه قرآن کریم به تربیت مبتنی بر محبت، رحمت و هدایت حکیمانه، نیز موید آن است که معلم توانا، مربی مورد حمایت و باانگیزه می تواند زمینه ساز تکوین نفس مطمئنه و شخصیت اخلاق مدار در متربیان خویش باشد (لقمان: ۱۲-۱۹). تجربه مدارس موفق نشان داده است که هرگاه شبکه ای موثر از حمایت مادی، معنوی و آموزشی حول محور معلم شکل گیرد، فضای آموزشی تعالی یافته و رشد اخلاقی دانش آموزان نیز تسهیل می شود؛ لذا می توان اذعان داشت که حمایت های جامع و همدلانه از معلمان، نه تنها کیفیت آموزش، بلکه تعمیق ارزش های اخلاقی، اجتماعی و ایمانی در نسل آینده را تضمین خواهد کرد. این مقاله به تحلیل ابعاد نظری و تجربی اثر حمایت از معلمان بر رشد اخلاقی دانش آموزان با تاکید بر آموزه های اسلامی و پژوهش های بومی می پردازد.کلمات کلیدی : معلم، حمایت معلم، رشد اخلاقی، تعلیم و تربیت اسلامی، حمایت اجتماعی، دانش آموز .