تحلیل نقش ورزش های ذهنی در بهبود عملکرد شناختی کودکان با اختلالات یادگیری کودکان ابتدایی

اختلالات یادگیری یکی از چالش های مهم در حوزه آموزش و پرورش کودکان ابتدایی محسوب می شود که می تواند تاثیرات منفی بر عملکرد شناختی و تحصیلی آنان داشته باشد. ورزش های ذهنی به عنوان فعالیت هایی هدفمند که با تمرکز بر بهبود توانمندی های شناختی طراحی شده اند، در سال های اخیر مورد توجه محققان قرار گرفته اند. هدف این مطالعه، تحلیل نقش ورزش های ذهنی در بهبود عملکرد شناختی کودکان دارای اختلالات یادگیری در پایه های ابتدایی است. این پژوهش از نوع تحقیق نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. نمونه شامل ۴۰ کودک با اختلال یادگیری از مدارس ابتدایی شهر تهران بود که به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته و هر هفته سه جلسه به انجام ورزش های ذهنی پرداختند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون های استاندارد سنجش عملکرد شناختی بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری t مستقل و t وابسته انجام شد. نتایج نشان داد که ورزش های ذهنی به طور معنی داری باعث بهبود عملکرد شناختی در کودکان با اختلال یادگیری شده است (محمدی، ۱۳۹۸؛ Smith, ۲۰۲۰). همچنین این ورزش ها تاثیر مثبتی بر افزایش توجه، حافظه کاری و مهارت های حل مسئله داشت (علی زاده، ۱۴۰۰؛ Johnson & Lee, ۲۰۱۹). یافته ها حاکی از آن است که ورزش های ذهنی می تواند به عنوان یک راهکار کمکی موثر در مداخلات آموزشی کودکان با اختلال یادگیری به کار گرفته شود. پیشنهاد می شود در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی، ورزش های ذهنی به صورت منظم گنجانده شود تا زمینه بهبود عملکرد شناختی این کودکان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

ورزش های ذهنی ، عملکرد شناختی ، اختلالات یادگیری ، کودکان ابتدایی ، حافظه کاری