تاثیر کیفیت رابطه معلم و دانش آموز بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر کیفیت رابطه معلم و دانش آموز بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. خودکارآمدی تحصیلی به عنوان باور دانش آموز به توانایی های خود در انجام موفقیت آمیز تکالیف تحصیلی، نقش مهمی در انگیزش، مشارکت و پیشرفت تحصیلی ایفا می کند. در این مطالعه مروری، با استفاده از روش شناسی تحلیل محتوای کیفی، مقالات و پژوهش های منتشر شده در پایگاه های علمی معتبر طی سال های ۲۰۱۸-۲۰۲۴ مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد روابط مثبت و حمایتی معلم-دانش آموز با سطوح بالاتر خودکارآمدی تحصیلی ارتباط معناداری دارد. رفتارهای معلم مانند صبر، گوش دادن فعال، تشویق و ارائه بازخورد سازنده، احساس شایستگی و انگیزش را در دانش آموزان تقویت می کند. مکانیسم های این تاثیرگذاری شامل حمایت اجتماعی، کاهش فشار تحصیلی، شکل گیری خودپنداره تحصیلی مثبت، و افزایش مشارکت و انگیزش است. نظریه های خودتعیین گری و شناختی-اجتماعی چارچوب های نظری مناسبی برای درک این پویایی ها ارائه می دهند. نتایج این پژوهش اهمیت سرمایه گذاری در آموزش معلمان با تمرکز بر مهارت های ارتباطی و حمایتی را برجسته می سازد و می تواند در طراحی مداخلات آموزشی برای بهبود خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، رابطه معلم-دانش آموز ، آموزش حمایتی ، انگیزش تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی