بررسی تاثیر طرحواره های آسیب دیده بر میل به جدایی و طلاق

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش طرحواره های آسیب دیده در پیش بینی میل به جدایی و طلاق در زوجین بود. جامعه ی آماری شامل کلیه ی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده در شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه ی طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ (YSQ-S۳) و پرسشنامه ی تمایل به طلاق عباسی و همکاران (۱۳۹۳) بود. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج نشان داد که طرحواره های رهاشدگی/بی ثباتی، بی اعتمادی/بدرفتاری و نقص/شرم توانستند به طور معناداری میل به جدایی و طلاق را پیش بینی کنند. این یافته ها بیانگر آن است که طرحواره های آسیب دیده نقش مهمی در ایجاد تمایل به طلاق ایفا می کنند. بر این اساس، شناسایی و درمان طرحواره های ناسازگار اولیه می تواند در پیشگیری از طلاق و ارتقای کیفیت روابط زناشویی اهمیت ویژه ای داشته باشد.

کلیدواژه ها:

طرحواره های آسیب دیده ، میل به جدایی ، طلاق ، طرحواره های ناسازگار اولیه