کاربرد نانو حسگرهای زیستی در پایش بلادرنگ علائم حیاتی بیماران با استفاده از سیستم های هوشمند

پایش بلادرنگ علائم حیاتی بیماران نقش حیاتی در بهبود کیفیت مراقبتهای بهداشتی دارد. در این راستا، نانوحسگرهای زیستی به عنوان ابزارهای دقیق، کمحجم و حساس، توانای اندازهگیری پارامترهایی نظیر ضربان قلب، فشار خون، گلوکز و سطح اکسیژن خون را دارند. هدف این پژوهش، طراحی و پیاده سازی یک مدل هوشمند برای پایش بلادرنگ علائم حیاتی با استفاده از نانوحسگرها و الگوریتم های یادگیری ماشین در بستر اینترنت اشیا است. در این سیستم، داده های جمع آوری شده توسط نانوحسگرها از طریق ماژول های ارتباطی مانند Wi-Fi و بلوتوث به سرور مرکزی منتقل می شوند و پس از پردازش با الگوریتم هایی مانند LSTM و Random Forest، وضعیت سلامت بیمار تحلیل می گردد. نتایج به دست آمده نشان می دهند که مدل پیشنهادی با دقت ۹۴.۵ درصد قادر به شناسایی تغییرات بحرانی علائم حیاتی و ارسال هشدار فوری است. همچنین، مقایسه با روش های سنتی نشان می دهد که این سیستم از دقت، سرعت پاسخ و قابلیت اطمینان بالاتری برخوردار است. در نهایت، سیستم پیشنهادی پتانسیل بالایی برای کاربرد در مراقبت های ونگی و بیمارستانی دارد.

کلیدواژه ها:

نانوحسگر زیستی ، پایش بلادرنگ ، یادگیری ماشین ، علائم حیاتی ، مراقبت سلامت هوشمند