چگونه توانستم مهارت روخوانی دانش آموز پایه دوم ابتدایی را که دچار اختلال توجه و تجربه ی آموزشی منفی بود، بهبود بخشم؟

این اقدام پژوهی در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ در مدرسه ی دولتی عطار نیشابوری واقع در فاز ۱۱ شهر پردیس انجام شد. هدف این پژوهش، شناسایی و بهبود ضعف جدی مهارت روخوانی در یکی از دانش آموزان پایه دوم ابتدایی به نام امیرسام است؛ دانش آموزی که به دلیل اختلال تمرکز و کمبود پیش آگاهی زبانی، در خواندن صحیح کلمات و جملات دچار مشکل جدی بود و در نتیجه، مهارت نوشتن و مشارکت کلاسی او نیز تحت تاثیر قرار گرفته بود. این پژوهش با بهره گیری از رویکرد کیفی و مبتنی بر الگوی چرخه ای اقدام پژوهی (شناسایی مشکل، گردآوری داده، تحلیل، اقدام، ارزیابی و بازنگری) انجام شد. در گردآوری داده ها از مشاهده مستمر، مصاحبه با خانواده، بررسی تکالیف و کارنامه های کلاسی استفاده شد. پس از تحلیل داده ها، راهکارهایی چون آموزش ترکیب صداها، بازی های کلمه سازی، استفاده از روش چندحسی (دیداری–شنیداری–لمسی)، ایجاد کتابخانه ی کلاسی و تقویت رابطه ی عاطفی با معلم، اجرا گردید. یافته ها نشان داد که پس از اجرای مداخله های آموزشی، امیرسام توانست در مدت سه ماه از مرحله ی ناتوانی در شناخت حروف، به سطحی از روخوانی برسد که بتواند به طور داوطلبانه در کلاس بخواند، به سوالات پاسخ دهد و به کتاب خوانی علاقه مند شود. این پژوهش تاکید می کند که با راهبردهای هدفمند، حمایت عاطفی، و استفاده از روش های فعال یاددهی–یادگیری، می توان ضعف های شدید در سواد پایه را ترمیم کرد.

کلیدواژه ها:

آموزش چندحسی ، اقدام پژوهی ، اختلال تمرکز ، پایه دوم ابتدایی ، تقویت سواد پایه ، روخوانی