ارزیابی تغییرات هندسی سازه های عمرانی با استفاده از تکنیک های مانیتورینگ نقشه برداری

پایش تغییرات هندسی سازه های عمرانی یکی از حوزه های راهبردی در تحلیل پایداری و ایمنی سازه ها به شمار می رود که در دهه های اخیر به واسطه پیشرفت فناوری های نقشه برداری و مانیتورینگ، مورد توجه ویژه محققان و مهندسان ژئودتیک قرار گرفته است. سازه های عمرانی در طول عمر بهره برداری خود در معرض مجموعه ای از عوامل تنشی، محیطی و بارگذاری های دینامیکی و استاتیکی قرار دارند که منجر به بروز تغییرات مکانی و هندسی در اجزای مختلف آنها می شود. پایش مستمر این تغییرات و تحلیل روندهای زمانی آن، شاخصی موثر در شناسایی رفتار واقعی سازه در شرایط بهره برداری و پیشگیری از بروز آسیب های ناگهانی محسوب می شود. هدف این پژوهش، ارزیابی تحلیلی تغییرات هندسی سازه های عمرانی با تمرکز بر داده های حاصل از تکنیک های مانیتورینگ نقشه برداری و تحلیل روابط میان جابجایی های مکانی و شرایط عملکردی سازه است. روش پژوهش مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع تخصصی، مقالات علمی و پروژه های اجرایی در حوزه پایش هندسی و ژئودتیکی سازه ها بوده است. در این راستا، مجموعه ای از مطالعات معتبر در زمینه کاربرد سامانه های GPS دقیق، توتال استیشن های رباتیک، لیزر اسکنرهای سه بعدی و روش های فتوگرامتری در مانیتورینگ تغییرات مکانی سازه ها گردآوری و تحلیل گردید. یافته های این پژوهش نشان داد که تغییرات هندسی سازه ها غالبا تابع الگوهای ناهمگن مکانی و زمانی بوده و جابجایی ها در راستاهای مختلف از همبستگی یکنواخت تبعیت نمی کنند. همچنین تحلیل های عددی مبتنی بر مدل های ریاضی، رفتارهای غیرخطی و پیچیده ای را در داده های تغییرمکان مکانی نشان داد که تلفیق داده های چندمنظوره در ارتقاء دقت و اطمینان تحلیل ها نقش موثری دارد. در نتیجه گیری کلی، مشخص گردید که داده های مانیتورینگ نقشه برداری نه تنها در ثبت جابجایی ها، بلکه در تحلیل روند تغییرات، شناسایی رفتارهای ناپایدار و مدل سازی عملکرد سازه در شرایط واقعی، جایگاهی بنیادین و تعیین کننده دارند.

کلیدواژه ها:

تحلیل ژئودتیکی ، تغییرات هندسی ، داده های نقشه برداری ، مانیتورینگ سازه