استفاده از فناوری و ابزارهای دیجیتال در آموزش فرهنگ و هنر

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش و کارکرد فناوری ها و ابزارهای دیجیتال در آموزش درس فرهنگ و هنر در مدارس متوسطه بود. با توجه به تغییرات بنیادین در شیوه های یادگیری نسل جدید و گسترش ابزارهای دیجیتال، مسئله اصلی پژوهش آن بود که چگونه می توان از فناوری برای ارتقای کیفیت تدریس و یادگیری هنر بهره برداری کرد. روش تحقیق به صورت ترکیبی (کمی و کیفی) انجام شد. در بخش کمی، از پرسشنامه محقق ساخته با پایایی ۰.۸۴ (آلفای کرونباخ) استفاده شد و نمونه ای ۲۰۰ نفره از معلمان هنر در سراسر کشور بررسی شدند. در بخش کیفی، از مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۵ معلم و کارشناس آموزشی استفاده شد.یافته ها نشان داد استفاده از فناوری هایی مانند ویدئوهای آموزشی، نرم افزارهای طراحی گرافیک، واقعیت افزوده و اپلیکیشن های موسیقی، تاثیر معناداری بر افزایش انگیزش، خلاقیت و مشارکت دانش آموزان دارد. همچنین، بین میزان استفاده از فناوری و خلاقیت هنری رابطه مثبت و معنادار وجود داشت. تحلیل مصاحبه ها نیز نشان داد که علی رغم فواید قابل توجه فناوری در آموزش هنر، موانعی چون کمبود زیرساخت، ناآمادگی معلمان، محدودیت برنامه درسی و ضعف در ارزشیابی، کاربرد موثر آن را محدود کرده اند.بر این اساس، پژوهش حاضر بر لزوم توانمندسازی معلمان، بازنگری در محتوای درسی هنر، تدوین سیاست های حمایتی و بهره گیری هوشمندانه از فناوری به عنوان زبان جدید آموزش هنر تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش هنر ، فناوری آموزشی ، ابزارهای دیجیتال ، خلاقیت هنری ، انگیزش ، آموزش نوین ، معلم هنر ، واقعیت افزوده