چگونه توانستم گوشه گیری و انزوای اجتماعی خدیجه(دانش اموز پایه پنجم مدرسه ی نرجس ۲شهرستان ایرانشهر)را برطرف کنم؟

گوشه گیری،کم رویی و انزواطلبی عارضه ای است که باعث میشود کودک و نوجوان ازبرقرارکردن ارتباط باافراد و محیط خارج دوری کند و این کودکان و نوجوانان نوعا باتقلیل یافتن علایق ذهنی و عاطفی نسبت به اطرافیان خودازداشتن دوستان نزدیک و صمیمی محروم اند.نوجوان و کودکی که کم رو و گوشه گیراست معمولا ازحضوردرفعالیت های جمعی سر باز می زند و فقط(درصورت داشتن دوست)باتک دوست خود که نوعا به او بسیار وابسته می شود،اوقات خود را سپری می کند.رفتار کم رویی و انزواطلبی یکی از رفتارهای نسبتا شایع است که فرد را به شدت آزار می دهدو اگر درمان نشود،کودک و نوجوان را به سمت و سوی مشکلات دیگری مثل عدم اعتماد به نفس،افسردگی،اضطراب و زودرنجی سوق خواهدداد؛عدم احساس توانمندی و کمی عزت نفس و نیز ناتوانی در بروز احساسات،بیان افکار و نظریات خود باعث جدایی فرد از فعالیت گروهی است.متن زیر مربوط به یک دانش آموز گوشه گیر است که در کلاس درس ساکت و به دور از محیط کلاس و معلم و همچنین همکلاسی هایش است؛درجریان بررسی و پیگیری این مشکل پس از تشخیص مسئله تلاش شده است ضمن استفاده ازسایت های اینترنتی مرتبط باموضوع،استفاده ازنظرهمکاران و کادرآموزشی و همچنین درگیرکردن دانش آموز موردنظر بافعالیت گروهی و فردی و با اجرای طرح هایی به حل مسئله پرداخته شود.