بررسی چالش های آموزش مجازی در مناطق محروم و راهکارهای پیشنهادی

این پژوهش با هدف بررسی چالش های آموزش مجازی در مناطق محروم ایران و ارائه راهکارهای کاربردی انجام شد. مطالعه حاضر از نوع تحقیقات ترکیبی (کمی-کیفی) بود که با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته (۳۸۰ معلم، ۴۵۰ دانش آموز و ۶۰ مدیر)، مصاحبه نیمه ساختاریافته (۳۰ مشارکت کننده) و مشاهده سیستماتیک در ۱۸ مدرسه اجرا گردید. یافته ها نشان داد ۷۲.۳% مدارس فاقد زیرساخت های مناسب آموزش مجازی بودند و میانگین دسترسی به اینترنت پرسرعت ۲.۸ از ۵ ارزیابی شد. تحلیل کیفی نیز پنج چالش اصلی را شناسایی کرد: ۱) نبود زیرساخت های پایه (۸۷%) ۲) کمبود مهارت های دیجیتالی ۳) مشکلات اقتصادی خانواده ها ۴) مقاومت فرهنگی در برابر تغییر (۷۰% معلمان مسن تر) ۵) کمبود محتوای آموزشی مناسب. نتایج حاکی از آن بود که موانع فرهنگی-اجتماعی (ضریب تاثیر ۰.۶۵) تاثیر بیشتری نسبت به موانع فنی (ضریب تاثیر ۰.۵۸) دارند. این پژوهش پیشنهاد می کند برای تحقق عدالت آموزشی در مناطق محروم، راهکارهای ترکیبی (آفلاین-آنلاین) با توجه به شرایط بومی هر منطقه طراحی شود و توزیع اعتبارات هوشمندسازی آموزشی بازنگری گردد. یافته های این مطالعه می تواند مبنای مناسبی برای سیاست گذاری های آموزشی در جهت کاهش شکاف دیجیتالی فراهم نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، مناطق محروم ، شکاف دیجیتالی ، عدالت آموزشی