اثرات ورزش مقاومتی بر نفوذ و پلاریزاسیون ماکروفاژها در بافت چربی اپیدیدیم و زیر جلدی موش های چاق

مقدمه و هدف: چاقی به عنوان یک عامل کلیدی در ایجاد التهاب سیستمیک شناخته می شود و می تواند منجر به تغییرات در جمعیت ماکروفاژها در بافت چربی سفید گردد. این مطالعه به بررسی تاثیر تمرینات قدرتی بر نفوذ و پلاریزاسیون ماکروفاژها در بافت چربی سفید رت چاق پرداخته و اثرات دو دوره تمرینی ۱۴ و ۳۰ روزه را مقایسه می کند.روش شناسی: این پژوهش از نوع مطالعات نیمه تجربی با طراحی پیش آزمون و پس آزمون و شامل گروه کنترل است. در این تحقیق، ۴۰ رت های چاق به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه چاق، گروه تمرین قدرتی ۱۴ روزه و گروه تمرین قدرتی ۳۰ روزه . جمعیت ماکروفاژها شامل کل ماکروفاژها (F۴/۸۰+)، ماکروفاژهای نوع ۱ و ۲ استفاده از فلوسیتومتری بررسی شد. همچنین حساسیت محیطی به انسولین با اندازه گیری فسفوریلاسیون ارزیابی گردید. تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو پروتکل تمرینی موجب بهبود حساسیت محیطی به انسولین از طریق افزایش فسفوریلاسیون شدند. رژیم تمرینی ۱۴ روزه باعث کاهش نفوذ کل ماکروفاژها و سطوح ماکروفاژ ۲ بدون تغییر سطوح ۱ گردید. در گروه تمرین قدرتی ۳۰ روزه ، تفاوت های معناداری در سطح کل ماکروفاژها، ماکروفاژهای ۱ و نسبت ۲ نسبت به گروه گروه چاق مشاهده شد. همچنین، کاهش نسبت ۱/۲ در بافت اپیدیدیم در گروه تمرین قدرتی ۱۴ روزه ثبت گردید.نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که تمرینات قدرتی می توانند تاثیر مثبتی بر تغییرات پلاریزاسیون ماکروفاژها در بافت چربی سفید رت های چاق داشته باشند.

کلیدواژه ها:

چاقی ، ماکروفاژها ، تمرینات قدرتی ، پلاریزاسیون ، بافت چربی