مدل های تصمیم گیری اخلاقی در پرستاری

مقدمه و هدف:  اخلاق پرستاری شامل اصولی است که بر رفتار پرستاران در تعامل با بیماران و جامعه تاثیر می گذارد و آن ها را برای چالش های اخلاقی آماده می کند. پرستاران با چالش های تصمیم گیری اخلاقی و گزینه های متضاد روبرو هستند که نیاز به تفکر عمیق و توانایی های موثر دارد. آن ها باید مسئولیت حرفه ای خود را در حل این مشکلات بپذیرند و با در نظر گرفتن حقوق بیماران، تصمیمات اخلاقی اتخاذ کنند. این مقاله به بررسی استراتژی هایی برای تسهیل فرآیند تصمیم گیری اخلاقی می پردازد.مواد و روشها: به منظور بررسی سوال پژوهش، از روش مروری روایتی استفاده شد. جستجو در پایگاه های داده مختلف و بدون محدودیت زمانی انجام شد. معیارهای ورود و خروج برای انتخاب مقالات تعیین شدند و بر این اساس ۲۱ مقاله یافت شد که از این میان ۹ مقاله با توجه به هدف اصلی مطالعه انتخاب شدند.یافته ها: مدل های مختلف تصمیم گیری اخلاقی در پرستاری شامل مدل های مراقبت ارتقاء دهنده کرامت، SBAR (وضعیت، زمینه، ارزیابی، توصیه)، مدل تصمیم گیری اخلاقی گریپ، چهارچوب مرکز مارکولا، مدل های محیطی تصمیم گیری بالینی در شرایط اضطراری، راهنمای عمل بوشامپ و چایلدراس، ابزار تصمیم گیری چالش اخلاقی تورن و واگنر، رویکرد اعتماد در اخلاق پرستاری و مدل یکپارچه ی تصمیم گیری اخلاقی پارک، می­باشند.نتیجه گیری: تصمیم گیری اخلاقی در پرستاری نقش کلیدی در کیفیت مراقبت از بیماران دارد. با توجه به پیچیدگی های اخلاقی در تعاملات پرستاران و بیماران، درک مدل های مختلف تصمیم گیری اخلاقی به پرستاران کمک می کند تا در موقعیت های دشوار انتخاب های بهتری داشته باشند. بنابراین، ضروری است که آموزش این مدل ها در برنامه های آموزشی پرستاری گنجانده شود تا پرستاران بتوانند بهتر عمل کنند.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری اخلاقی ، پرستاری ، اخلاق پرستاری ، معضل اخلاقی ، چهارچوب های اخلاقی