تاثیر آموزش مبتنی بر سبک های نقش سبک های یادگیری دانش آموزان ابتدایی در پذیرش و اثربخشی آموزش های مبتنی بر هوش مصنوعی در کلاس های درس ترکیبی

با پیشرفت فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی شاهد تحولات چشمگیری بوده اند. کلاس های درس ترکیبی، که ترکیبی از آموزش حضوری و آنلاین هستند، به عنوان یکی از مدل های نوین آموزشی، فرصت هایی برای بهبود یادگیری فراهم کرده اند. این پژوهش به بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر سبک های یادگیری دانش آموزان ابتدایی بر پذیرش و اثربخشی آموزش های مبتنی بر هوش مصنوعی در کلاس های درس ترکیبی پرداخته است. سبک های یادگیری به عنوان الگوهای شناختی و رفتاری دانش آموزان، نقش مهمی در نحوه تعامل آن ها با فناوری های آموزشی دارند. این مطالعه با رویکرد مروری، به تحلیل چگونگی تاثیر سبک های یادگیری (بصری، شنیداری، جنبشی و خواندن/نوشتن) بر پذیرش فناوری و بهبود عملکرد تحصیلی می پردازد. یافته ها نشان می دهند که تطبیق محتوای آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی با سبک های یادگیری، پذیرش فناوری را تا ۲۰ درصد افزایش داده و عملکرد تحصیلی را بهبود می بخشد. دانش آموزان با سبک بصری و جنبشی بیشترین پذیرش را نشان دادند، در حالی که سبک خواندن/نوشتن کمترین تاثیر را داشت. کلاس های درس ترکیبی با فراهم کردن انعطاف پذیری و استفاده از محتوای تعاملی، انگیزه یادگیری را تقویت می کنند. با این حال، چالش هایی مانند کمبود زیرساخت های فناوری و عدم آموزش کافی معلمان می توانند مانع اثربخشی این سیستم ها شوند. این پژوهش پیشنهاد می دهد که سیستم های هوش مصنوعی باید به گونه ای طراحی شوند که به صورت پویا با سبک های یادگیری هماهنگ شوند. همچنین، آموزش معلمان و بهبود دسترسی به فناوری می تواند پذیرش و اثربخشی را افزایش دهد. این مطالعه بر اهمیت توجه به تفاوت های فردی در طراحی برنامه های آموزشی تاکید دارد و پیشنهادهایی برای تحقیقات آینده در زمینه شخصی سازی آموزش و بررسی تاثیرات بلندمدت ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی ، کلاس های درس ترکیبی ، پذیرش فناوری ، عملکرد تحصیلی