چگونه یادگیری معکوس می تواند بهره وری آموزش را افزایش دهد

هدف از این پژوهش بررسی نقش مدل یادگیری معکوس در بهبود بهره وری آموزشی در محیط های رسمی یادگیری است. در این راستا، ابتدا چالش های موجود در روش های سنتی آموزش، از جمله فقدان تعامل فعال، سبک یاددهی یکنواخت و افت تمرکز یادگیرندگان، مورد تحلیل قرار گرفت. سپس با تکیه بر چارچوب یادگیری معکوس، که در آن انتقال مفاهیم نظری پیش از جلسه ی حضوری و تمرین و تحلیل تعاملی در کلاس صورت می گیرد، تاثیر این مدل بر شاخص های مختلف عملکرد آموزشی بررسی شد. روش تحقیق به صورت ترکیبی (کمی و کیفی) بوده و از ابزارهایی نظیر پرسش نامه و مشاهده ی کلاسی برای گردآوری داده ها در بین دانشجویان یک مرکز آموزش عالی استفاده شد. نتایج نشان دادند که پیاده سازی یادگیری معکوس منجر به افزایش مشارکت یادگیرندگان، بهبود درک مفاهیم پیچیده، و ارتقای رضایت مندی و انگیزه ی تحصیلی شده است. همچنین، معلمان گزارش دادند که این مدل زمینه ساز تعامل سازنده تر و شخصی سازی مسیر یادگیری شده است. با وجود چالش هایی مانند نیاز به زیرساخت دیجیتال و آمادگی مدرسان، یافته ها حاکی از آن است که بهره گیری از یادگیری معکوس می تواند به عنوان یک راهکار اثربخش در تحول روش های سنتی آموزش مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، بهره وری آموزشی ، تعامل یادگیرنده ، آموزش فعال ، آموزش ترکیبی