تقویت مهارت های یادگیری خودتنظیمی در دانش آموزان دوره ابتدایی: راهبردهای آموزشی و نقش معلمان

یادگیری خودتنظیمی یکی از مولفه های کلیدی در فرایند آموزش موثر و پایدار در دوره ابتدایی است. این مهارت به دانش آموزان کمک می کند تا اهداف یادگیری خود را تعیین کنند، برای رسیدن به آن ها برنامه ریزی نمایند، و بر پیشرفت تحصیلی خود نظارت و ارزیابی داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش خودتنظیمی در ارتقاء کیفیت یادگیری دانش آموزان ابتدایی انجام شده و به تبیین راهبردهایی می پردازد که معلمان می توانند برای تقویت این مهارت حیاتی در کلاس درس به کار گیرند. یافته ها نشان می دهد که استفاده از روش های مشارکتی، بازخورد سازنده، فرصت های یادگیری مستقل و آموزش مستقیم مهارت های شناختی و فراشناختی، تاثیر قابل توجهی در رشد خودتنظیمی کودکان دارد. همچنین، حمایت عاطفی و ایجاد فضای یادگیری غنی از سوی معلمان نقش مهمی در پایداری این مهارت ها دارد. این مقاله با تاکید بر اهمیت یادگیری خودتنظیمی در دوران ابتدایی، به معلمان و سیاست گذاران آموزشی توصیه می کند تا بسترهای لازم برای پرورش این مهارت بنیادین را فراهم سازند.واژگان کلیدی:خودتنظیمی یادگیری – آموزش ابتدایی – راهبردهای یاددهی – نقش معلم – یادگیری فعال