بهبود نوشتار و انگیزش نوشتاری دانش آموزان دوره ابتدایی با اثربخشی بازخورد توصیفی

مهارت نوشتن یکی از بنیادی ترین و در عین حال پیچیده ترین مهارت های زبانی است که نقش اساسی در رشد تحصیلی، فکری و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. این مهارت نه تنها وسیله ای برای بیان افکار، احساسات و تجربیات فردی است، بلکه بستری برای پرورش تفکر انتقادی، خلاقیت، سازماندهی ذهنی و گسترش دامنه واژگان نیز محسوب می شود. فرآیند نوشتن، بر خلاف تصور رایج، یک فعالیت خطی و ساده نیست، بلکه شامل مراحل متعددی مانند برنامه ریزی، پیش نویس نویسی، بازنگری، ویرایش و ارائه نهایی است. در این مسیر پیچیده، نقش معلم نه تنها در آموزش قواعد نگارشی و ساختاری، بلکه در ارائه بازخورد مناسب برای هدایت یادگیرندگان به سوی بهبود مستمر، بسیار حائز اهمیت است. یکی از روش های موثر در تقویت مهارت های نوشتاری، استفاده از بازخورد توصیفی است؛ نوعی بازخورد آموزشی که به جای تاکید صرف بر نمره دهی یا تصحیح سطحی اشتباهات، تلاش می کند با تبیین دقیق نقاط قوت و ضعف نوشته های دانش آموزان، آنان را در فرآیند شناخت و اصلاح عملکرد خود مشارکت دهد. این نوع بازخورد به شکل گیری ذهنیتی رشدگرا در دانش آموزان کمک می کند، به گونه ای که آن ها نوشته خود را نه محصول نهایی، بلکه بخشی از یک فرآیند یادگیری پویا و قابل اصلاح در نظر می گیرند.

کلیدواژه ها:

بازخورد توصیفی ، مهارت نوشتاری ، آموزش ابتدایی ، بهبود یادگیری