تحلیل و بررسی اثرات برنامه های تعاملی بر مهارت های حل مسئله در دانش آموزان در مدارس: مطالعه موردی

اثبات شده که برنامه های تعاملی نقش موثری در بهبود مهارت های حل مسئله در دانش آموزان دارند. این برنامه ها با ایجاد محیطی پویا و مشارکتی، امکان تجربه ی فعال و یادگیری مبتنی بر کشف را فراهم می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر این برنامه ها بر توانایی حل مسئله انجام شده است. روش تحقیق به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون روی دو گروه کنترل و آزمایش اجرا شد. جامعه ی آماری شامل ۶۰ دانش آموز مقطع متوسطه بود که به صورت تصادفی در دو گروه جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه تحت آموزش با برنامه های تعاملی قرار گرفت، درحالی که گروه کنترل روش های سنتی را دنبال کردند. ابزار جمع آوری داده ها، آزمون استاندارد حل مسئله بود که پایایی و روایی آن تایید شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که عملکرد گروه آزمایش در پس آزمون به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود. همچنین، بهبود قابل توجهی در مولفه های تحلیل مسئله، راهبردهای حل و ارزیابی راه حل ها مشاهده شد. این یافته ها حاکی از آن است که برنامه های تعاملی با تقویت تفکر انتقادی و خلاقیت، مهارت های حل مسئله را ارتقا می دهند. علاوه بر این، تعامل دانش آموزان با محتوای آموزشی و همسالان، درک عمیق تری از مسائل ایجاد می کند. بنابراین، به کارگیری این برنامه ها در نظام آموزشی می تواند به عنوان راهبردی موثر برای پرورش مهارت های حل مسئله موردتوجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برنامه های تعاملی ، مهارت حل مسئله ، دانش آموزان ، یادگیری مشارکتی ، تفکر انتقادی.