تاثیر «زبان بدن غیرارادی» معلم بر ادراک دانش آموزان از سختی یا آسانی یک مبحث خاص در درس های مختلف

در فرایند آموزش، عوامل پنهانی متعددی وجود دارند که تاثیر آن ها بر یادگیری دانش آموزان کمتر مورد توجه قرار گرفته است. یکی از این عوامل، زبان بدن غیرارادی معلمان در حین تدریس است؛ حرکاتی که بدون قصد آگاهانه رخ می دهند اما ممکن است پیام های روان شناختی مهمی به دانش آموز منتقل کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش زبان بدن غیرارادی معلم در شکل گیری برداشت دانش آموزان از میزان دشواری یا سادگی یک مبحث درسی انجام شده است. روش پژوهش کیفیتفسیری بوده و داده ها از طریق مشاهده ی مشارکتی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و دانش آموزان دوره متوسطه گردآوری شده اند. تحلیل داده ها نشان داد که دانش آموزان به صورت ناخودآگاه حرکات خاصی از جمله اخم کردن، مکث های ناگهانی، یا حرکات مچاله کردن دست ها را با دشواری درس مرتبط می دانند. این برداشت ها، گاه به شکل گیری ترس از موضوع یا کاهش اعتماد به نفس یادگیرنده منجر می شود. یافته ها بر ضرورت آگاهی بخشی به معلمان درباره ی نشانه های غیرکلامی بدن تاکید می کنند تا تعامل آموزشی با دقت بیشتری مدیریت شود. این پژوهش می تواند مقدمه ای باشد بر توجه به لایه های پنهان تر ارتباط آموزشی در کلاس درس.

کلیدواژه ها:

زبان بدن غیرارادی ، ادراک دشواری ، رفتار معلم ، روان شناسی آموزش