تاثیر استفاده از فناوری در تدریس بر میزان توجه و تمرکز دانش آموزان

امروزه فناوری به عنوان یک ابزار آموزشی نوین، هم فرصت ها و هم چالش هایی را برای توجه و تمرکز دانش آموزان ایجاد می کند. این تحقیق با هدف تحلیل تاثیرات مثبت و منفی فناوریهای آموزشی بر توجه دانش آموزان و ارائه راهکارهای بهینه سازی انجام شد. بررسی تاثیر فناوری های تعاملی بر توجه، شناسایی عوامل کاهش دهنده تمرکز، و طراحی الگوی بهینه برای تلفیق فناوری در تدریس. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی با رویکرد ترکیبی (کمی و کیفی) انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد توجه کانرز، مصاحبه با معلمان، و مشاهده کلاس های درس جمع آوری و با نرم افزارهای SPSS و تحلیل تم بررسی شدند. یافته های تحقیق عبارتند از: فناوری های پویا مانند واقعیت افزوده، توجه را تا ۲۵٪ افزایش می دهند. عوامل کاهش تمرکز شامل طراحی نامناسب رابط کاربری و جلسات طولانی است. آموزش معلمان نقش کلیدی در موفقیت فناوری دارد. لذا تدوین استانداردهای طراحی، آموزش معلمان، و توسعه فناوری های کم هزینه برای مناطق محروم؛ از جمله پیشنهادات تحقیق می باشند.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، تمرکز دانش آموزان ، بار شناختی ، واقعیت افزوده ، اختلال نقص توجه.