پلاسماپزشکی؛ تحولی در درمان های نوآورانه پزشکی

پلاسماپزشکی، فناوری نوینی است که با استفاده از پلاسمای سرد اتمسفری روش های درمانی مدرن را متحول کرده است. پلاسما، چهارمین حالت ماده، شامل یون ها، الکترون ها، گونه های فعال اکسیژن و نیتروژن (ROS/RNS)و امواج الکترومغناطیسی است که می توانند اثرات زیستی گوناگونی بر سلول ها و بافت های زنده داشته باشند. به دلیل این ویژگی ها، پلاسماپزشکی به عنوان یک گزینه غیرتهاجمی و ایمن مورد توجه پزشکان و محققان قرار گرفته است. این فناوری کاربردهای گسترده ای در درمان سرطان، ترمیم زخم، استریلیزاسیون، مهندسی بافت و پزشکی بازساختی دارد. توانایی انتخاب پذیری بالا در القای مرگ سلولی در سلول های سرطانی، همراه با حفظ بافت های سالم، پلاسما را به یک گزینه امیدبخش برای درمان سرطان تبدیل کرده است. همچنین، این فناوری در تحریک بازسازی بافت، تسریع ترمیم زخم های مزمن، افزایش رگ زایی و کاهش التهاب نقش موثری دارد. با وجود پیشرفت های چشمگیر، چالش هایی مانند استانداردسازی دوز، بهینه سازی فناوری ها و کارآزمایی های بالینی بیشتر وجود دارد. با این حال، پیشرفت در نانوحامل های دارویی، تصویربرداری پزشکی و هوش مصنوعی، مسیر را برای پذیرش گسترده تر این فناوری در پزشکی آینده هموار خواهد کرد. این مقاله به بررسی کاربردها و مکانیسم های اثر، مزایا و چالش های پلاسماپزشکی پرداخته و آینده این فناوری را در درمان های پیشرفته پزشکی مورد بحث قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

پلاسماپزشکی ، پلاسمای سرد اتمسفری ، گونه های فعال اکسیژن و نیتروژن ، درمان سرطان با پلاسما ، بازسازی بافت و ترمیم زخم با پلاسما.