بررسی عوامل موثر بر استحکام خستگی فولادهای فنر

این پژوهش در خصوص جایگاه و چگونگی بهبود استحکام خستگی فولاد فنر است. در این خصوص، روش های اساسی و نوین شامل کاهش سایز آخال ها، ریزدانگی، کاهش عمق دکربوره در فرایند تولید، افزایش کیفیت سطحی و ریزساختار مطلوب مهندسی ناشی از عملیات حرارتی بررسی و مقایسه می شوند. درباره ی استحکام خستگی فولاد فنر در صنعت، به ویژه از ریزساختار مارتنزیت تمپرشده یا بینیت پایینی استفاده می شود. نتایج آزمایشی نشان می دهد که چندفازی شدن فولاد فنر از ریزساختارهای مارتنزیت تمپرشده، بینیت ریز و آستنیت باقی مانده در روش های عملیات حرارتی Q&P و Q&B یا ترکیبی از این دو روش بهترین ریزساختار میکروآلیاژی برای فولاد فنر را به ارمغان خواهد آورد. روش های ارزیابی مورد توجه عبارت هستند از ریزساختارهای گوناگون ناشی از عملیات حرارتی و کاهش سایز آخال های غیرفلزی در فولاد که به بیشترین حد استحکام خستگی منجر می شوند. نتایج پژوهشی حکایت از آن است که، در صورت تمیز بودن فولاد، ریزساختار نقش غالب در افزایش عمر خستگی خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

فولاد فنر ، خستگی ، خواص فیزیکی ، خواص مکانیکی ، عملیات حرارتی