بررسی توانایی عملکردی دست در بین بیماران دیابتی و غیر دیابتی

چکیده: مقدمه: دیابت به عنوان یک بیماری مزمن داخلی دارای تظاهرات اسکلتی-ماهیچه ای نیز می باشد. علاوه بر ایجاد بیماری های همراه در سیستم اسکلتی-ماهیچه ای می تواند در توانایی عضلات اثرگذار باشد. در این مطالعه قدرت و توانایی عملکردی افراد دیابتی و افراد سالم همسن مورد ارزیابی قرار دادیم.مواد و روش ها: در یک مطالعه توصیفی- تحلیلی دو گروه شامل بیمارن دیابتی که خود در دو زیر گروه تحت درمان دارویی خوراکی و درمان تزریقی با انسولین تقسیم بندی شده بودند با افراد سالم مورد مقایسه قرار گرفتند. قدرت مشت کردن و نیشگون گرفتن با استفاده از دینامومتر در همه انها اندازه گیری شد. همچنین متغیر های مربوط به بیماری در دو گروه برای بررسی تاثیر احتمالی بر روی توانایی عملکردی بیماران دیابتی ثبت گردید.نتایج و بحث: در این مطالعه ۹۰ مورد شامل ۴۵ بیمار دیابتی با ۴۵ فرد سالم شامل ۲۱ مرد (۳/۲۳%) و ۶۹ زن (۷/۷۶%) وارد مطالعه شدند. براساس نتایج حاصل از دستگاه دینامومتر در بین دو گروه بیماران دیابتی و افراد سالم تفاوت اماری معنی داری از نظر قدرت مشت کردن (gripstrength) و نیشگون گرفتن (key and pulp pinch strength) وجود داشته است به طوریکه افراد سالم قدرت بالاتری را ثبت کردند. مقایسه توانایی عملکردی دست بیماران در قدرت مشت کردن و نیشگون گرفتین در بین دو گروه از بیماران تحت درمان دارویی خوراکی و  تزریق انسولین تفاوت اماری معنی داری وجود نداشت.نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد افراد سالم نسبت به گروه دیابتی قدرت بالاتری را از نظر مشت کردن (grip strength) و نیشگون گرفتن (key and pulp pinch strength) ثبت کردند. همچنین بین توانایی عملکردی دست بیمارن در قدرت مشت کردن و نیشگون گرفتین در بین دو گروه از بیماران تحت درمان دارویی خوراکی و تزریق انسولین تفاوت آماری معنی داری وجود نداشت تاثیر هیپرگلیسمی مستقل از نوع درمان می شود.

کلیدواژه ها:

دیابت ، قدرت مشت کردن ، دست ، ضعف عضلانی