بررسی موارد تشخیص داده نشده شکستگی و آسیب بافت نرم در بیماران مولتیپل تروما مراجعه کننده به یک بیمارستان آموزشی در مدت شش ماه

چکیده: مقدمه: تاخیر در تشخیص صدمات وارده به سیتسم عضلانی اسکلتی در بیمارانی که دچار مولتی تروما شده اند و می تواند منجر به اختلالات عملکردی یا زیبایی آنها در طول عمرشان گردد.در این مطالعه به بررسی موارد تشخیص داده نشده شکستگی و آسیب بافت نرم در بیماران مولتیپل تروما مراجعه کننده به یک بیمارستان آموزشی در مدت شش ماه ۱۴۰۱ پرداخته شده است. مواد و روش ها: مطالعه ای توصیفی مقطعی بر روی بیماران مولتیپل تروما مراجعه کننده به یک بیمارستان آموزشی در شمال غرب ایران که شکستگی و یا آسیب های تشخیص داده نشده از اول دی ماه سال ۱۴۰۰ تا خرداد ۱۴۰۱ داشتند انجام شد. نتایج و بحث: در مجموع ۲۱ نفر از ۳۳۹ نفر از کل بیماران مولتیپل تروما –(حدودا ۲/۶ درصد) از کل بیماران با آسیب تشخیص داده نشده مورد مطالعه قرار گرفتند. میانگین سنی بیماران ۵/۸ ± ۳/۳۹ با دامنه سنی  (۱۱تا ۸۲) سال که ۱۵ مورد (۴/۷۱ درصد) مرد و ۶ مورد (۶/۲۸ درصد) زن بودند. میانگین مدت زمان بستری موارد تشخیص داده نشده شکستگی و آسیب بافت نرم در بیماران مولتیپل تروما ۲/۳ ± ۴/۴ روز بود. بیشترین محل آسیب تشخیص داده نشده(۲/۲۲ %)  ترقوه، ۷/۱۶ % متاکارپ و گردن ران، ۱/۱۱ % استابولوم و اینترتروکانتریک و ۳/۸ % قوزک خارجی پا بودند. دامنه سنی افراد مستعد به آسیبهای تشخیص داده نشده چهل سال بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد بیشترین موارد آسیب های تشخص داده نشده در بیماران مولتیپل تروما و شایعترین محل آسیب های تشخیص داده نشده ترقوه بود. شکستگی های تشخیص داده نشده در یک مرکز تروما نادر نیستند. میان سالهای چهل تا شصت سال و شکستگی های ترقوه و گردن استخوان ران شایع و مهم هستند و باید مورد توجه قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

موارد تشخیص داده نشده ، شکستگی ، آسیب بافت نرم ، بیماران مولتیپل تروما