ریسک مالی کشوری و تاثیر آن در صادرات صنعتی دوجانبه ایران

با توجه به سقوط بزرگ تجارت پس از بحران مالی ۲۰۰۸-۲۰۰۹، توجه به نقش ریسک مالی کشوری برای صادرات افزایش یافته است. ریسک مالی کشوری مورد نظر این مطالعه معیاری برای سنجش توانایی یک کشور در انجام تعهدات مالی در سطح بین المللی است. مسئله اصلی این مقاله، تعیین میزان تاثیرپذیری صادرات صنعتی ایران از ریسک مالی کشوری و شناسایی مولفه های تعیین کننده آن در مقایسه با سایر عوامل سنتی موثر بر صادرات است. بدین ترتیب از داده های تابلویی برای دوره ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۲ و در چارچوب مدل جاذبه و به روش حداکثر درستنمایی شبه پواسن (PPML) استفاده شده است. تحلیل اقتصادسنجی نقش ریسک مالی کشوری ایران در رشد عرضه صادرات صنعتی را تایید نمی کند. لیکن شرایط ریسک مالی کشوری مقاصد صادراتی به عنوان یکی از عوامل موثر در رشد صادرات صنعتی ایران مورد تایید آماری قرار می گیرد. نکته قابل توجه این است که شرایط ریسک مالی کشوری مقاصد صادراتی در مقایسه با سایر عوامل کلاسیک مدل جاذبه نظیر نرخ ارز حقیقی، مرز مشترک و تولید ناخالص داخلی سرانه مقاصد صادراتی دارای بیشترین تاثیر بر صادرات صنعتی ایران است. در میان ۵ مولفه تعیین کننده ریسک مالی کشوری مقاصد صادراتی، کاهش ریسک حساب جاری، بدهی خدمات، ریسک بدهی خارجی و ریسک نقدینگی بین المللی باعث افزایش تقاضا برای صادرات صنعتی ایران می شود. توصیه می شود شرکت های صادراتی و نهادهای توسعه ای در انتخاب و شناسایی بازارهای هدف معیار ریسک مالی کشوری را مدنظر قرار دهند.

کلیدواژه ها:

ریسک مالی کشوری ، صادرات صنعتی ، مدل جاذبه ، ایران