امکان سنجی تبدیل روش استخراج سطحی به زیرزمینی در معادن سنگ ساختمانی (مطالعه موردی: معدن سنگ ساختمانی کپیول)

منابع سنگ ساختمانی یکی از منابع درآمدزا در هر کشوری محسوب می شوند. تمامی معادن سنگ ساختمانی موجود در ایران به صورت روباز استخراج می شوند. مشکلات و آلودگی های زیست محیطی معادن روباز از یک طرف و عمیق شدن این معادن، هزینه های زیاد باطله برداری و محدود بودن ذخایر سطحی، از مهم ترین عوامل حرکت به سوی استخراج زیرزمینی ذخایر سنگ ساختمانی است. روش های استخراج زیرزمینی ذخایر سنگ ساختمانی باعث کاهش مشکلات و آسیب های زیست محیطی، کاهش هزینه های باطلهبرداری و تولید محصول با کیفیت می شوند. هدف از این تحقیق، امکان سنجی کاربرد روش معدنکاری زیرزمینی در معادن سنگ ساختمانی با روباره زیاد است. در این مقاله، امکان سنجی کاربرد روش معدنکاری روباز و زیرزمینی برای معادن سنگ ساختمانی کپیول انجام شده است. نتایج امکان سنجی حاکی از آن است که نرخ بازده داخلی برای روش استخراج روباز برابر ۵۰/۱۵ درصد و برای روش استخراج زیرزمینی ۶۰ /۲۹ درصد است که نشان می دهد از لحاظ اقتصادی روش استخراج زیرزمینی نسبت به روش استخراج روباز ارجحیت دارد. همچنین آزمون تحلیل حساسیت برای سه پارامتر درآمد فروش، دارایی های ثابت و هزینه های عملیاتی نیز انجام شده است که نشان می دهد که با کاهش ۲۰ درصدی درآمد فروش سنگ و افزایش ۲۰ درصدی هزینه های سرمایه گذاری و هزینه های عملیاتی، هنوز طرح استخراج به روش زیرزمینی در معدن مورد مطالعه از لحاظ اقتصادی توجیه پذیر خواهد بود

کلیدواژه ها:

امکان سنجی ، سنگ شاختمانی ، استخراج زیرزمینی ، محیط زیست