تحلیل مناسبت های اعمال حسن نیت و قاعده استاپل در داوری تجاری بین المللی

مطالعه پرونده های ICC نشان داده است که اصل حسن نیت به کرات در خصوص برخی مسائل خاص مورد استناد واقع شده است. به طور کلی حسن نیت به عنوان مفهومی انعطاف­پذیر و سیال در پرونده های متعدد نقش قابل توجهی برای حفاظت از انتظارات مشروع قراردادی ایفا کرده است. یکی از مصادیق اعمال حسن نیت قاعده استاپل است. قاعده استاپل در موارد متعدد در پاسخ به سوال اساسی که در فرضی که محکوم علیه رای داوری در دادگاه مقر داوری رای داوری را به چالش کشیده آیا دادگاه محل اجرای رای داوری، تکلیفی به تبعیت از رای صادره از سوی دادگاه های کشور مقر داوری دارد یا خیر و همچنین در فرض عدم اعتراض به رای داوری در کشور مقر داوری، آیا امکان طرح دادخواست ابطال رای داوری در کشور محل اجرا وجود دارد، در پرونده های مختلف در پرتو قاعده استاپل مواضع مختلفی اتخاذ شده که در این پژوهش با روش تحلیلی-توصیفی و با ابزار کتابخانه ای و فیش­برداری به بررسی آنها خواهیم پرداخت. مطالب ارائه­شده در این پژوهش نشان می دهد، قاعده استاپل به عنوان زیر مجموعه اصل حسن نیت در موقعیت های مختلف در جهت جلوگیری از سوء استفاده از روند دادرسی ها به آن استناد شده است.

کلیدواژه ها:

داوری تجاری بین المللی ، حسن نیت ، قاعده استاپل ، دادگاه مقر داوری ، دادگاه محل اجرا