سیاست موازنه گرایانه هند در برابر قدرت یابی چین

تلاش برای موازنه یکی از رویکردهای اصلی هند در برابر قدرت یابی چین است. مواجهه دهلی نو با ظهور چین سبب شده است که هند علاوه بر تامین حداکثری منافع با ابزار ائتلاف و گسترش همکاری با آمریکا و متحدین آن در منطقه، نسبت به تقویت توان اقتصادی و نظامی خود در درون نیز مصمم شود. از آنجا که چین در روند مدرنیزاسیون اقتصادی و نظامی در مسیر قدرت بزرگ قرار گرفته است، نگرانی هند از اقدامات چین در راستای افزایش مولفه های قدرت خود باعث گردیده است که یک رقابت استراتژیک در بین دو کشور شکل بگیرد و در این راستا هند ضمن بازتعریف منافع ملی خود در برابر چین، افزایش همکاری های اقتصادی، استراتژیک و دفاعی با آمریکا و متحدین آن به دنبال موازنه بیرونی و از طرفی، در داخل نیز با توجه به رشد چشمگیر اقتصادی و نظامی در پی افزایش منابع داخلی قدرت است. در این راستا، سوال این پژوهش این است که قدرت یابی چین چه تاثیری بر استراتژی کلان هند داشته است؟ و در پاسخ نیز این فرضیه طرح شده است که هند در برابر قدرت یابی چین به ابتکار موازنه سازی درونی و بیرونی در استراتژی کلان خود متوسل گردیده است. یافته های این مقاله نشان می دهد که هند با توجه به محدودیت های اقتصادی، نظامی و استراتژیک در مقایسه با چین، موازنه ملایمی را در برابر آن اتخاذ نموده و موازنه سخت در برابر چین را به آینده موکول کرده است. روش تحقیق در این پژوهش، روش تبیینی-تحلیلی است.

کلیدواژه ها:

موازنه قدرت ، قدرت یابی چین ، موازنه درونی ، موازنه بیرونی ، موازنه نرم و سخت