معناشناسی «جرم» در قرآن کریم با رویکرد تحلیل مولفه ای

هدف: حوزه معنایی گناه در قرآن کریم از جمله حوزه هایی است که واژگان متعددی را در بر گرفته است و از جمله این واژگان، می توان به «جرم» اشاره کرد. برای تبیین هر مفهوم در نظام معنایی قرآن کریم، علاوه بر تمرکز بر با هم آیندهای آن، التفات به معنای واژه در زبان های سامی از اهمیت خاصی برخوردار است که در این راستا، ریشه شناسی تاریخی خودنمایی خواهد کرد.روش پژوهش: راهبرد روش شناختی مقاله حاضر، بهره گیری از رویکرد تحلیل مولفه ای از طریق مولفه های به دست آمده از طریق زبان های سامی و روابط هم نشین مفهوم «جرم» در قرآن کریم است.یافته ها: دریافت های ریشه شناسی حاکی از کاربست نیای این واژه در مفاهیم باتلاق، آب متعفن و رمش احشام است که مولفه انفصال و جدایی را به ذهن متبادر می کند. بررسی باهم آیی ها نیز، از وجود مولفه های انفصال از حق، پیوند در باطل، خروج از حدود الهی و مخالفت در چیستی جرم، سخن رانده است. نیمی از آیات، به تبیین پیامدهای سنگین دنیوی و اخروی جرم پرداخته است که از نظر بسامد آیات و تنوع باهم آ یی ها، در مفاهیم حوزه گناه، مانند ندارد. هیچ یک از مفاهیم حوزه بخشش الهی نظیر غفران، تکفیر، عفو و تبدیل در این حوزه قابل ردیابی نیست.نتیجه گیری: انفصال و جدایی از حق و پیوند در باطل، مهم ترین مولفه در شبکه معنایی جرم است که در نیای این واژه قابل ردیابی است.

کلیدواژه ها:

ریشه شناسی تاریخی ، جرم ، قرآن کریم ، معناشناسی ساختاری